adj.

cf. Վիմարդեան.

adj.

ՎԻՄԱՐԴ ՎԻՄԱՐԴԵԱՅ ՎԻՄԱՐԴԵԱՆ. Վիմաձեւ. վիմատեսակ. վիմեղէն. քարեղէն.

Պղպջեալ ընդ ծերպս վիմարդ քարանց. (Յհ. կթ.։)

Շինեցին եկեղեցիս վիմարդս. (Յհ. պտմ. առ Լեհ.։)

Վիմարդեայ մտօք հաստատուն (կամ հաստատեալ). (Երզն. լս.։)

Օրհնեալ ես փայտ սուրբ իմանալի, վիմարդեան եւ քառանկիւն տախտակ։ Քառանկիւն եւ վիմարդեան տախտակս տպաւորեալ. (Անյաղթ բարձր.։ Թէոդոր. խչ.։)

Վիմարդեան արձանօք բոլորապէս գմբէթաւորեալ։ Շինեաց զսուրբ կաթուղիկէ եկեղեցին զվիմարդեան կոփածոյիւք. (Ասող. ՟Գ. 7. 9։)

Իբրեւ զվիմարդեան կարծրութիւն երեւի. (Բենիկ.։)