adj.

spiteful, rancorous, malevolent, outrageous, malicious, harbouring hate, revengeful;
— լինել, to nourish hate.

Other definitions containing this entry

Ոխապահ

cf. Ոխակալ.


Չոխակալ

cf. Անոխակալ.


Voir tout

adj. adv.

μνησίκακος memor malorum, seu injuriarum. բայիւ μνησικακέω . Որ ունի կամ պահէ ոխս. չարայուշ. քէնոտ.

Ճանապարհք ոխակալաց ի մահ. (Առակ. ՟Ժ՟Բ. 28։)

Սիրտն ոխակալ, եւ ակն նախանձայոյզ. (՟Գ. Մակ. ՟Դ. 4։)

Զուարակ հարկանօղ, ուղտ ոխակալ. (Մագ. ՟Ծ՟Ե։)

Միթէ իբրեւ զմարդիկ ոխակա՞լ իցեմ, եւ կամ իբրեւ զայր ոք աղքատ ի մարդասիրութենէ. (Ոսկ. ես.։)

Յովսէփ զահի հարեալ էր յոխակալ հայելոց անտի եղբարցն իւրոց. (Եփր. ծն.։)

ոխակալ եմ, լինինմ.

Warning, for now, these are the entries' title sharing the same character string regardless of its position, not the entries sharing the same root.

Mots dérivés

Անոխակալ, ի, աց

Անոխակալութիւն, ութեան

Ոխակալութիւն, ութեան

Չոխակալ

Voir tout