adj. s.

begging, mendicant, poor;
cf. Մուրականութիւն.

cf. ՄՈՒՐԿԱՆ.

Մուրակ շրջիլ. (Շիր.։)

adj. s.

Մուրօղ. մուրիկ. մուրացիկ. եւ Մուրողութիւն.

Տառապեալ եւ մուրական. (Շիր.։)

Աղքատ եմ մուրական. (Վրք. հց. ձ։ Վանակ. հց.։)

Լինի թագաւորն տնանկ, մեծատունն՝ մուրական. (Ոսկիփոր.։)

Եթէ տեսանիցէ ոք զոք ազատի կերպարանօք ի մուրականս, խաբեբայ է ասէ. (Ոսկ. եբր. ՟Ժ՟Ա։)

Warning, for now, these are the entries' title sharing the same character string regardless of its position, not the entries sharing the same root.

Mots dérivés

Մուրականութիւն, ութեան

Voir tout