μεγαλόφωνος magnam vocem habens. Բարձրաձոյն. մեծաբարբառ. համարձակաձայն.
Մեծաձայն քարոզ քրիստոսի։ Մեծաձայն բարբառով, կամ հրամանաւ. (Ճ. ՟Բ.։ Արշ.։ Տօնակ.։)
Իբրեւ զձայն փողոց մեծաձայնից. (Հ. Կիր. երզն.։)
Եւ մ. μεγαλοφώνως, -φωνῆ կամ ἑν φωνῇ μεγάλῃ, μέγα alta, magna, clara voce. Ի ձայն մեծ. ի ձայն բարձր. մեծաձայնապէս. բարձր բարբառով.
Մեծաձայն հնչել, կամ աղաղակել, լալ, երդնուլ. (ասել եւ այլն. ստէպ ի սուրբ գիրս.)
Մեծաձայն գոչէ աւետարանիչն փոփոխումն զմահ նորա. (Ոսկ. յհ. ՟Բ. 24.) (ըստ այլ յն. մեծախորհրդաբար. μεγαλοφρώνως )
Յովհաննէս մեծաձայն զնմանէ աղաղակեաց առաջի ազգաց. (Նանայ.։)
Մեծաձայն դատախազեն. (Նար. ՟Հ՟Թ։)