ն.

ՃՇՆԵԼ. Իբր Ճնշել. ճգնել.

Ճշնեալ եւ մածուցեալ ընդ միմեանս զնրբութիւն մազոյն՝ թազ կոչեցին. (Արծր. ՟Գ. 2։)

Պահօք ճշնէին. (Վրք. սեղբ.։)