s.

invitation;
սիրալիր —, courteous -;
— հարսանեաց, յուղարկաւորութեան, եւ այլն —, to a wedding, to a funeral;
— տալ, to invite, to bid;
մերժել զ—ն, to decline an invitation.

Other definitions containing this entry

Հրաւիրան, ի

cf. Հրաւէր ;
predestination.


Voir tout

(լծ. հիւրաւոր) գ. Արմատ Հրաւիրելոյ. կոչ. կոչումն. կանչելը.

Սփոփանաց հրաւէր։ Յայլ հրաւէր. (Նար. ՟Ի՟Ը. եւ գնձ հոգ։)

Կանխագոյն է հրաւէր քան զվայելումն. (Սարկ. քհ.։)

Հրաւէր կատարման, կամ մահու, կամ խաւարի. (Մաշտ.։ Սարգ. ՟բ. պ. ՟Բ։ Նախ. ել.։)

ՀՐԱՒԷՐ ՏԱԼ, է Հրաւիրել.

Հրաւէր տայր ներսեսի, զի կերիցէ ճաշ. (Ճ. ՟Բ.։)

Հրաւէր տայ ամենայն աստուածասիրաց. (Շ. բարձր.։)

Հրաւէր աւետեաց ամենեցուն տալով անդր ելանել. (Ոսկիփոր.։)

Շտապ հրաւէր տալ ռամկին. (Տաղ.։)

Warning, for now, these are the entries' title sharing the same character string regardless of its position, not the entries sharing the same root.

Mots dérivés

Անհրաւէր

Աստուածահրաւէր

Բարեհրաւէր

Կանխահրաւէր

Համահրաւէր

Մահահրաւէր

Նախահրաւէր

Տիրահրաւէր

Voir tout