adj. adv.

Իբր հիւանդ կամ տկար ձայն հանօղ, եւ ձայնելով.

Անհամարձակ լեզուաւ հիւանդաձայնս (ըամ հիւանդաձայն) բարբառին. (Մանդ. ՟Դ։ Ճ. ՟Դ.։)