hy    |   fr

Կատարումն (ման)

s.

accomplishment, completion, consummation;
execution, realization;
perfection;
end, term, conclusion;
end, death;
consecration;
initiation;
— առնուլ, to be accomplished, finished;
to improve;
— տալ, ի — ածել, to finish, to terminate, to achieve;
to improve, to perfect;
cf. Ծագ.

Warning, the forms presented in the tables below may not be evidenced in classical texts. The hypothetical forms will soon be indicated as such.
Singulier Pluriel
nominatif կատարումն կատարմունք
accusatif կատարումն կատարմունս
génitif կատարման կատարմանց
locatif կատարման կատարմունս
datif կատարման կատարմանց
ablatif կատարմանէ կատարմանց
instrumental կատարմամբ կատարմամբք