s.

siekness, illness, indisposition, infirmity.

Other definitions containing this entry

Կեղծեմ, եցի

to feign, to dissemble, to mask, to disguise, to hide, to conceal, to cloak, to cover;
to counterfeit, to simulate;
to pretend, to forge, to invent;
չ— ինչ, to conceal nothing, to deal all fair & above-board;
խօթութիւն —, to sham illness, to play the invalid;
մեռանել —, to counterfeit death.


Voir tout

s.

νόσος, ἁρρώστημα morbus. Հիւանդութիւն. ախտ. խաստեկի, որ եւ ԽՈՑ. թ. խաստէլիք.

յինքեան կրէ իւրաքանչիւր ոք քաջողջութիւնս, եւ խօթութիւնս։ գրեալ էիք զորպիսութիւնն ո խօթութեան, եւ դարձեալ եթէ որպէս ի կենդանութիւն դարձեալ արծարծեաց զնա տէր. (Մագ. ՟Ի՟Ե. ՟Կ՟Զ։)

Տիգրանայ խօթութիւն յինքեան կրեալ. (Յհ. կթ.։)

Հերակզէս ի սրածութեան խօթութիւն () այսինքն ի ժանտախտ անկեալ. (Եւս. քր. ՟Բ։)

Սակս յոլովակի տկարանալոյն խօթութիւն՝ զոր ի բազմօրինակ մեղսն. (Պրպմ. ՟Լ՟Բ։)

ԽՕԹՈՒԹԻՒՆ. νοθεία desidia. իբր Խօթասրտութիւն. հեղգութիւն. տարտամութիւն. ծուլութիւն.

Այնչափ փառք առաջի կան, եւ մեք վասն խօթութեան եւ քնոյ խորամանկեմք զանձինս մեր. (Ոսկ. յհ. ՟Բ. 34։)

Warning, the forms presented in the tables below may not be evidenced in classical texts. The hypothetical forms will soon be indicated as such.
Singulier Pluriel
nominatif խօթութիւն խօթութիւնք
accusatif խօթութիւն խօթութիւնս
génitif խօթութեան խօթութեանց
locatif խօթութեան խօթութիւնս
datif խօթութեան խօթութեանց
ablatif խօթութենէ խօթութեանց
instrumental խօթութեամբ խօթութեամբք

Étymologie