ն.

ԽՈՐԱՍՈՒԶԵՄ ԽՈՐԱՍՈՒԶԻՄ, եցայ. ձ. Խորասոյզ առնել, լինել.

Խորասուզեալ ի յանդունդսն զգործակցեալսն չարին. (Գանձ.։)

Խորասուզիլ կամօք ի խորխորատ. (Լաստ. ՟Ի՟Թ։)

Խորասուզեալ մանկանցն ի յուխ. (Շ. յիշատ. առակ.։)

Խոնարհէա՛ ի խորասուզեալ անձն իմ, եւ ճգեա՛ ի բանակետղ սրբութեան հօտի քո. (Բենիկ.։)

Գայլք հրեղէն գետովք խորասուզեալք մաքրին ի միջոյ գառանց. (Սարկ. տոմար.։)

Étymologie