ԽՈԹԻՉ ԽՈԹՈՂ. Առաւել ռմկ. իբր Խայթիչ. խթիչ. առխթիչ. ընխոթող.

Ասեղն խոթիչ է եւ ցաւեցուցիչ։ Ասեղն խօթօղ է, որ նշանակէ զցաւն չարչարանաց. (Բրսղ. մրկ.։)