ԽՆՋՈՅՔ cf. ԽՆՃՈՅՔ։
• , ի հլ. (գրուած նաև խնճոյ) «ուրա-խութեան սեղան, կոչունք, խրախճան» Գ. մակ. զ. 22. Ագաթ. «հանդիսականների բազմութիւն» Ագաթ. Փիլ. Պտմ. աղեքս. բա-ռըս առհասարակ անեզական է, բայց Փիլ. և Պտմ. աղէքս. ունին նաև եզակի գործա-ծութեան օրինակներ. -որից բազմախնճոյ Պիտ. խնճոյական կամ խնջուական ԱԲ.
• ՆՀԲ սրանից է հանում ռմե. Խնհա-խընճ (որ է թրք. qənjaqəni «խառնամ-բոխ»)։ Հիւնք. պրս. [arabic word] խօնչև «փոքր սեղան» ձևից։ Մառ ИАН 1914, 1238 խնդալ ձևի հետ, որ տե՛ս։