s.

թուի որպէս ի ռմկ. խանծիլ. այսինքն Կտաւ խանձողեալ, որլինի աբեթ, եւ պատանք վիրաց.

Խայծղան, եւ ծծումբ եւ մուր։ ձիւթ, եւ խայծղան. (Վստկ.։)