adj.

Խռնեալ թանձրութեամբ. թանձրախիտ.

Թանձրախուռն անտառ. (Բուզ. ՟Դ. 14։)

Ի վերայ թանձրախուռն ոսկերաց հնացելոց (ի տեսիլն Եզեկիէլի). (Ագաթ.։)