adj.

cf. Զրաբան.

adj.

ματαιολόγος, κενολόγος, κενολόγων vaniloquus, inaniloquus Զրաբան. գճախօս.

Զրախօսք, եւ մտախաբք. (Տիտ. ՟Ա. 11.)

(Եփր.)

Զրախօսք են, զի ոչ ճշմարտութիւն գոյ ի նոսա, եւ ոչ զօրութիւնս եւ նշանս գործեն։

Զվհուկս եւ զգետնակոչս եւ զրախօսս. (Ես. ՟Ը. 19.)

(Գէորգ մեկնիչ.)

Զրախօսացն, եւ ընդ վայր խօսողացն, որ յորովայնէն բարբառին. զի զկնի յիշին եւ որովայնակոչք։

Նաեւ զրախօսն առաւել խոտան է արդարադատ աչաց նորա. (Համամ առակ.։)

Étymologie

Warning, for now, these are the entries' title sharing the same character string regardless of its position, not the entries sharing the same root.

Mots dérivés

Զազրախօս

Voir tout