s.

assemblage.

s.

συναγωγή congregatio, collectio Համահաւաքումն. ի մի ժողովելն, եւ իլն.

Գտաւ ոմն մի առ ի նոցունց իսկ առաքելոցն սրբոց նուազեալ առ ի թուոյ նոցա ի ժամանակի զուգահաւաքմանն (ի փոխումն կուսին). (Դիոն. թղթ. ՟Ժ՟Ա.)

Բարդողոմէոս ո՛չ գոյր ընդ նոսա ի զուգահաւաքման (վասն փոխման) կուսին. (Խոր. առ սահակ արծր.։)

Ոչ էր ի զուգահաւաքման աշակերտացն. (Տօնակ.։)

Որք զՍաբելի զուգահաւաքմանն ի միասին՝ զդսրովելի ախտն ախտանան. այսինքն խառնակութեան երից անձանց. (Կանոն.։)

Warning, the forms presented in the tables below may not be evidenced in classical texts. The hypothetical forms will soon be indicated as such.
Singulier Pluriel
nominatif զուգահաւաքումն զուգահաւաքմունք
accusatif զուգահաւաքումն զուգահաւաքմունս
génitif զուգահաւաքման զուգահաւաքմանց
locatif զուգահաւաքման զուգահաւաքմունս
datif զուգահաւաքման զուգահաւաքմանց
ablatif զուգահաւաքմանէ զուգահաւաքմանց
instrumental զուգահաւաքմամբ զուգահաւաքմամբք

Étymologie