adj.

military, soldierly, soldier-like;

s.

soldier;
— արուեստ, tactics.

Other definitions containing this entry

Կոչ

call, appeal, invitation;
— յատեան, writ, summons, citation;
— ի մենամարտ, challenge;
զինուորական, muster, roll-call;
գտանիլ ի կոչն, to be present at roll-call;
տալ կոչոյն պատասխանի, to answer a summons.


Օրէն, րինի

law;
precepts;
faith, religion;
constitution;
rule, regulation;
right;
principle, maxim;
usage, uses, custom;
institution;
condition, fashion, mode;
district, canton, province;
— աւետեաց, guerdon or gift to a bringer of good news;
—ք քահանայապետականք, decretals;
հմուտ քահանայապետական օրինաց, decretalist, canonist;
—ք կանանց, menses, menstrua, catamenia;
—ք, or Գիրք Բ. օրինաց, or Երկրորդումն օրինաց, Deuteronomy;
—ք ազգաց, the law of nations;
—ք մտաց, principles;
— պատուոյ, decoration, insignia, badge;
—ք անօրէնք, corrupt practice, abuses;
—ք հզօրադունին, the law of might, the good old rule;
հակառակ or ընդդէմ օրինաց, against all rule, illegally;
աստուածային՝ յաւիտենական՝ բնական՝ քաղաքական՝ զինուորական՝ հին՝ նոր՝ աւետարանական՝ գրաւոր օրէնք, divine, eternal, natural, ancient, new, evangelical, written, civil, military law;


Voir tout

adj.

στρατιωτικός militaris Որ ինչ ա՛նկ է զինուորին, եւ զինուորութեան.

Ցանկալի եղեալ զինուորական արհեստիւն։ Զինուորական կողմանն. (Կորիւն.։)

Զինուորն իմաստութեամբն զզինուորական իրին արհեստն կրթէ. (Պիտ.։)

Կարգ զինուորական։ Գունդք զինուորական. (Լմբ. սղ.։ եւ Գանձ.։)

adj. s.

στρατευόμενος Զինուորեալն. զինուոր.

Որպէս զզինուորական ոմն. (Պրպմ. ՟Լ՟Թ։)

Միթէ զինուորակա՞ն ես, եւ կամ ծառայ. (Վրք. հց. ՟Ի՟Զ։)

Կոչէր զբազումս ի զինուորական քրիստոնէից. (Եղիշ. ՟Բ։)