s.

accompanying in war;
alliance.

Warning, the forms presented in the tables below may not be evidenced in classical texts. The hypothetical forms will soon be indicated as such.
Singulier Pluriel
nominatif զինակցութիւն զինակցութիւնք
accusatif զինակցութիւն զինակցութիւնս
génitif զինակցութեան զինակցութեանց
locatif զինակցութեան զինակցութիւնս
datif զինակցութեան զինակցութեանց
ablatif զինակցութենէ զինակցութեանց
instrumental զինակցութեամբ զինակցութեամբք

Étymologie