s.

state of a person at the head of a troop.

s.

ἁγελαρχία gregum praefectura Երամապետն լինել. առաջնորդութիւն երամին.

Հաւականաց երամապետութեամբք, եւ այլովք կենդանեօք. (Դիոն. եւ Շ. հրեշտ.։)

Warning, the forms presented in the tables below may not be evidenced in classical texts. The hypothetical forms will soon be indicated as such.
Singulier Pluriel
nominatif երամապետութիւն երամապետութիւնք
accusatif երամապետութիւն երամապետութիւնս
génitif երամապետութեան երամապետութեանց
locatif երամապետութեան երամապետութիւնս
datif երամապետութեան երամապետութեանց
ablatif երամապետութենէ երամապետութեանց
instrumental երամապետութեամբ երամապետութեամբք

Étymologie