adj. s.

Գուժկան. գուժաբեր.

Գուժաւոր հասանէր առ զօրավարն հայոց. (Բուզ. ՟Ե. 43։)

Warning, the forms presented in the tables below may not be evidenced in classical texts. The hypothetical forms will soon be indicated as such.
Singulier Pluriel
nominatif գուժաւոր գուժաւորք
accusatif գուժաւոր գուժաւորս
génitif գուժաւորի գուժաւորաց
locatif գուժաւորի գուժաւորս
datif գուժաւորի գուժաւորաց
ablatif գուժաւորէ գուժաւորաց
instrumental գուժաւորաւ գուժաւորաւք

Étymologie