adj.

Առաւել բարեսէր, եւ յօժարամիտ, զուարթամիտ.

Որբոց եւ այրեաց բարեմտագոյն եւս լիցի առաւել յառաջգիտութենէ անտի. (Կոչ. ՟Ժ՟Դ. կամ ՟Ժ՟Զ։)