adj.

Որ Ճաճանչէ փայլէ իբրեւ զարծաթ.

Ուսուցանէ՝ զի արծաթաճաճանչ է տեսիլն. յն. արծաթատեսիլ. (Կոչ. ՟Ժ՟Ե։)