adj.

that happens deservedly, worthy.

Other definitions containing this entry

Վախճան, ի

—, ի —ի, in fine, finally, at last, at length, after all, in the last place;
ց-, to the end;
ի — ամին, at the year's end;
ի —ի աւուրց, in the future;
ի — աւուրցս այսոցիկ, in these latter times;
— բանիս, in a word;
the pith of my argument;
— եհաս նմա, he died;
ընկալաւ զարժանահասն —, he died as he merited;
ի — կենաց իւրոց, in his last days, towards the close of his life;
մերձ ի — լինել, to be at one's final agony;
— առնուլ, to draw to a close or end, to cease, to end, to expire;
— առնել, to make an end of, to put an end or term to, to come to a conclusion, to decide, to end;
առնել զոք ի —, to send to perdition, to put to death;
— դնել, to bring to a close, to conclude, to terminate, to finish, to end.


Voir tout

adj.

Արժանապէս ի վերայ հասեալ. իրաւացի. կարի դիպող.

Արժանահաս դատաստանքն Աստուծոյ. (Լաստ. ՟Զ։)

Արժանահաս մահ տարաժամ, կամ նեղիչք. (Շար.։)

Արժանահաս պարտեացն խրատ. (Սկեւռ. ես.։)

Լուեալ ի նմանէ զարժանահաս պատասխանին. (Շար.։)

Ապա արժանահաս ողորմութեանն Աստուծոյ եւ յանսպառ կեանսն յարամնամք. (Նիւս. կուս. ի մի ձեռ։)

ԱՐԺԱՆԱՀԱՍ (ի բարոյ մասին առեալ.)

Մի՛ նիրհեսցուք ծուլութեամբ, զի արժանի լիցուք արժանահաս ողորմութեանն աստուծոյ հասանել, եւ ընդ նմա յարմնալ յաւիտենական ի կեանսն. (Պիտառ.։)