Other definitions containing this entry

Երագաթռիչ

cf. Արագաթռիչ.


Փայլակն, կան

lightning, flash of lightning;
սրավար, արագաթռիչ, իբրեւ զ—, quick, swift as lightning.


Voir tout

adj.

ταχυπέτης. celeriter volans որ եւ ԵՐԱԳԱԹՐԻՉ

Արագ ի թռիչս՝ իրօք կամ նմանութեամբ.

Արագաթռիչ թեւօք. (ՃՃ.։)

Արագաթռիչ ընթացիւք մտաց. (Նար. ՟Լ՟Դ։)

Զազգն աղեքսանդրացւոց՝ զարագաթռիչսն ի խօսս եւ ի պատմութիւնս բանիցն. (Աթ. ի ստեփ.։)