adj.

that is not slippery;
that does not stumble;
firm, sure;
infallible.

adj. adv.

Ուր չիք սայթաքել. անգայթ. առանց գթելոյ, եւ առանց ընդ բանս ինչ ածելոյ, անխափան. անվրէպ. գայմազ. մուգարէէր.

Գաւազան անսայթաք առնէ զգնացօղն. (Տօնակ.։)

Նահանջելոյս անսայթաք վերընթացութիւն. (Նար. ՟Ձ՟Գ։)

Անսայթաք պողոտայ. (Ճ. ՟Բ.։)

Անսայթաք գնալ. (Լմբ. սղ.։)

Յայնմ հետէ անսայթաք հարկեաց տրայիանոսի. (Խոր. ՟Բ. 52։)

Անսայթաք ծառայել. (Մաշտ.։)

Étymologie

Warning, for now, these are the entries' title sharing the same character string regardless of its position, not the entries sharing the same root.

Mots dérivés

Անսայթաքելի

Voir tout