vn.

to displease, to be disagreeable.

չ.

ԱՆՀԱՃՈՅԱՆԱԼ Անհաճոյ գտանիլ. չսիրուիլ. սէվիլմէմէք.

Ջանայ հաճոյանալ նմա, երկնչի անհաճոյանալոյ ի նմանէ. (Վրք. հց. ՟Բ։)

Warning, the forms presented in the tables below may not be evidenced in classical texts. The hypothetical forms will soon be indicated as such.
—անամ, ացայ

Voix Médio-Passive

Indicatif
Présent
ես անհաճոյանամ
դու անհաճոյանաս
նա անհաճոյանայ
մեք անհաճոյանամք
դուք անհաճոյանայք
նոքա անհաճոյանան
Imparfait
ես անհաճոյանայի
դու անհաճոյանայիր
նա անհաճոյանայր
մեք անհաճոյանայաք
դուք անհաճոյանայիք
նոքա անհաճոյանային
Aoriste
ես անհաճոյացայ
դու անհաճոյացար
նա անհաճոյացաւ
մեք անհաճոյացաք
դուք անհաճոյացայք
նոքա անհաճոյացան
Subjonctif
Présent
ես անհաճոյանայցեմ
դու անհաճոյանայցես
նա անհաճոյանայցէ
մեք անհաճոյանայցեմք
դուք անհաճոյանայցէք
նոքա անհաճոյանայցեն
Aoriste
ես անհաճոյացայց
դու անհաճոյասցիս
նա անհաճոյասցի
մեք անհաճոյասցուք
դուք անհաճոյասջիք
նոքա անհաճոյասցին
Formes d'impératif
Prohibitif
դու մի՛ անհաճոյանար
դուք մի՛ անհաճոյանայք
Impératif
դու անհաճոյացի՛ր
դուք անհաճոյացարո՛ւք
Exhortatif (thème du passé)
դու անհաճոյասջի՛ր
դուք անհաճոյասջի՛ք

Étymologie