va.

to infatuate, to stupefy, to hebetate;
to deprive of reason.

ն.

Անզգայ առնել. թմբրեցուցանել. հանել ի մտաց. սէրսէմլէթմէք.

Թունաւոր ճճիք, եւ դաժանութիւնք արմատոց եւ բուսոց կարեն զմեզ անզգայացուցանել. (Յճխ. ՟Ժ՟Դ։)

Warning, the forms presented in the tables below may not be evidenced in classical texts. The hypothetical forms will soon be indicated as such.
—ուցանեմ

Voix Active

Indicatif
Présent
ես անզգայացուցանեմ
դու անզգայացուցանես
նա անզգայացուցանէ
մեք անզգայացուցանեմք
դուք անզգայացուցանէք
նոքա անզգայացուցանեն
Imparfait
ես անզգայացուցանեի
դու անզգայացուցանեիր
նա անզգայացուցանէր
մեք անզգայացուցանեաք
դուք անզգայացուցանեիք
նոքա անզգայացուցանեին
Aoriste
ես անզգայացուցի
դու անզգայացուցեր
նա անզգայացոյց
մեք անզգայացուցաք
դուք անզգայացուցէք
նոքա անզգայացուցին
Subjonctif
Présent
ես անզգայացուցանիցեմ
դու անզգայացուցանիցես
նա անզգայացուցանիցէ
մեք անզգայացուցանիցեմք
դուք անզգայացուցանիցէք
նոքա անզգայացուցանիցեն
Aoriste
ես անզգայացուցից
դու անզգայացուսցես
նա անզգայացուսցէ
մեք անզգայացուսցուք
դուք անզգայացուսցջիք
նոքա անզգայացուսցեն
Formes d'impératif
Prohibitif
դու մի՛ անզգայացուցաներ
դուք մի՛ անզգայացուցանէք
Impératif
դու անզգայացո՛
դուք անզգայացուցէ՛ք
Exhortatif (thème du présent)
դու անզգայացուցանիջիր
դուք անզգայացուցանիջիք
Exhortatif (thème du passé)
դու անզգայացուսջի՛ր
դուք անզգայացուսջի՛ք

Étymologie