s.

cf. Աղմուկ.

s.

θόρυβος կամ τάραχος turba, turbatio Աղմկելն, իլն. աղմուկ.

Ամենայն ինչ խառն ի խուռն ... աղմկութիւն բարեաց, երախտեաց անյիշատակութիւն. (Իմ. ՟Ժ՟Դ. 25։)

Warning, the forms presented in the tables below may not be evidenced in classical texts. The hypothetical forms will soon be indicated as such.
Singulier Pluriel
nominatif աղմկութիւն աղմկութիւնք
accusatif աղմկութիւն աղմկութիւնս
génitif աղմկութեան աղմկութեանց
locatif աղմկութեան աղմկութիւնս
datif աղմկութեան աղմկութեանց
ablatif աղմկութենէ աղմկութեանց
instrumental աղմկութեամբ աղմկութեամբք

Étymologie