s.

act of seeing with ones own eyes.

s.

Տեսութիւն կամ հայեցուած աչաց. յն. հայեացք. βλέμμα intuitus

Բազում առնէր զնախախնամութիւնն աշակերտին, ի ձեռն ականատեսութեանն իւրոյ յարուցանելով զանկեալն. (Ոսկ. յհ. ՟Բ. 37։)

Որդին քո գայ առ քեզ աստուածային փառօք իւրովք յանդիման լինել ականատեսութեամբ. (Պտտառ։)

Warning, the forms presented in the tables below may not be evidenced in classical texts. The hypothetical forms will soon be indicated as such.
Singulier Pluriel
nominatif ականատեսութիւն ականատեսութիւնք
accusatif ականատեսութիւն ականատեսութիւնս
génitif ականատեսութեան ականատեսութեանց
locatif ականատեսութեան ականատեսութիւնս
datif ականատեսութեան ականատեսութեանց
ablatif ականատեսութենէ ականատեսութեանց
instrumental ականատեսութեամբ ականատեսութեամբք

Étymologie