adj.

having a knowledge of, well versed.

adj.

պրս. ակեահ, ակէհ. Գիտակ. տեղեակ. հասու. վուգուֆ.

Չիցե՞ս ակահ (յն. ո՞չ գիտես), ամարայնւոյ ժամանակ եկն եկաս ի վերայ։ Այնմ չէք ինչ ակահ, քանզի չէիք մօտ։ Խորհրդոց տնտեսութեան չէին ակահ. (Ոսկ. մ. ՟Բ. 17։ եւ Ոսկ. գաղ.։ եւ Ոսկ. ես.։)

Ե՛ւ Աստուծոյ զօրութեանցն ակահ լինիցին, եւ իւրեանց խնամոյն՝ որ առ ի նմանէ. (յն. ուսցին, կամ ի միտ առցեն). (Սեբեր. ՟Թ։)

Խորհրդոց խաչին եւ յարութեանն ոչ եղեւ ակահ. (Երզն. մտթ.։)

Ակահ այն որ չեղեւ, նըկահ եկաց իւրըն բանին. (Մագ. ոտ.։)

Étymologie

Warning, for now, these are the entries' title sharing the same character string regardless of its position, not the entries sharing the same root.

Mots dérivés

Արձակահեր

Դաշնակահար, աց

Երակահատ, աց

Երակահատութիւն, ութեան

Զանգակահար

Խորշակահար

Խորշակահարութիւն, ութեան

Կայլակահոս

Կճղակահերձ, աց

Համարձակահայեաց, եցաց

Հրեշտակահանգէտ

Մեխակահոտ

Պսակահամբար

Պսակահաս կէտ

Պսակահիւս

Ջութակահար

Սմբակահամ

Սպիտակահանդերձ

Սպիտակահեր

Վիճակահանութիւն, ութեան

Voir tout