s.

vicarship, vicarage;
possession of a chair, succession to a dignity.

s.

Ունելն զիշխանութիւն իրիք աթոռոյ. գահակալութիւն. եւ Յաջորդութիւն, կամ փոխանորդութիւն.

Յաղագս աթոռակալութեանն Սահակայ։ Յեօթներորդում ամի աթոռակալութեան սորա. (Խոր. ՟Գ. 32։ Յհ. կթ.։)

Հանդերձեալ էք զանուանակցութիւնդ եւ զաթոռակալութիւնդ (ճշմարտին Էմմանուէլի) ոչ միայն օրինակաւ կոչել, այլ եւ արդեամբք եւ ճշմարտութեամբ. (Շ. թղթ.։ ՟Յոքն. Աթոռակալք, գահակալք.)

Աթոռակալութեանց նախագահից. (այս ինքն պատրիարգաց). (Նար. ՟Գ։)

Warning, the forms presented in the tables below may not be evidenced in classical texts. The hypothetical forms will soon be indicated as such.
Singulier Pluriel
nominatif աթոռակալութիւն աթոռակալութիւնք
accusatif աթոռակալութիւն աթոռակալութիւնս
génitif աթոռակալութեան աթոռակալութեանց
locatif աթոռակալութեան աթոռակալութիւնս
datif աթոռակալութեան աթոռակալութեանց
ablatif աթոռակալութենէ աթոռակալութեանց
instrumental աթոռակալութեամբ աթոռակալութեամբք

Étymologie