s.

μετασχημάτησις, -ισμός . Փոխաձեւելն, իլն. այլափոխութիւն.

Սահման յարանունութեան է՝ կցորդութիւն անուան եւ իրաց ունել ըստ փոխաձեւութեան յանկական (կամ յանգակի ) փաղառութեանց. այսինքն վերջին վանկից. զորօրինակ իմաստութիւն, իմաստուն. (Անյաղթ ոտորոգ։ յորմէ եւ Սանահն.։)

Ո՞ ի սրբոցն աւանդեաց զփոխաձեւութիւնս զայն. (Սարկ. հանգ.։)

Warning, the forms presented in the tables below may not be evidenced in classical texts. The hypothetical forms will soon be indicated as such.
Singulier Pluriel
nominatif փոխաձեւութիւն փոխաձեւութիւնք
accusatif փոխաձեւութիւն փոխաձեւութիւնս
génitif փոխաձեւութեան փոխաձեւութեանց
locatif փոխաձեւութեան փոխաձեւութիւնս
datif փոխաձեւութեան փոխաձեւութեանց
ablatif փոխաձեւութենէ փոխաձեւութեանց
instrumental փոխաձեւութեամբ փոխաձեւութեամբք

Étymologie