adj.

Որ ոք կամ ո ինչ լինի պատճառ հաւատալոյ.

Ստոյգ հաւատացուցիչ աներեւութիցն՝ հաւատքն կարեն լինել. (Սարգ. ՟ա. յհ. ՟Ը.)

Հաւատացուցիչ սուրբ երրորդութեանն. (Ճ. ՟Բ.։)

Étymologie