ՀԱՅԹԱՅԹԱՄՏԵԼ ՀԱՅԹԱՅԹԱՄՏԻԼ. cf. ՀԱՅԹՀԱՅԹԵԼ.

Դարձեալ հայթայթամտեալ ասէր, եթէ հնար ինչ էր զնա հանել յանկիւն տաճարին. (Կիւրղ. ծն.։)

Étymologie