s.

Փոյթ կռուելոյ. սէր կռուոյ. կռուասիրութիւն.

Զլեարդն (բարկացողի) պնդէ կռուողութեամբ, զարիւնն եռացուցանէ. (Մանդ. ՟Ժ՟Գ։)

Warning, the forms presented in the tables below may not be evidenced in classical texts. The hypothetical forms will soon be indicated as such.
Singulier Pluriel
nominatif կռուողութիւն կռուողութիւնք
accusatif կռուողութիւն կռուողութիւնս
génitif կռուողութեան կռուողութեանց
locatif կռուողութեան կռուողութիւնս
datif կռուողութեան կռուողութեանց
ablatif կռուողութենէ կռուողութեանց
instrumental կռուողութեամբ կռուողութեամբք

Étymologie