s.

Կարկառելն. ձգտումն ձեռին. տարածումն. ձեռնտուութիւն.

Ձեռք իմ այլոց կարկառմանց կարօտացեալ.

Կարկառմամբ ձեռի քո այցելութեան ձգել զիս առ քեզ։ Կարկառմամբ շնորհի աջոյդ։ Ձեռինս կարկառման։ Առ կարկառումն աջոյ։ Յաւետ կարկառմամբ (ի շնորհել զպարտիս). (Նար.։)

Warning, the forms presented in the tables below may not be evidenced in classical texts. The hypothetical forms will soon be indicated as such.
Singulier Pluriel
nominatif կարկառումն կարկառմունք
accusatif կարկառումն կարկառմունս
génitif կարկառման կարկառմանց
locatif կարկառման կարկառմունս
datif կարկառման կարկառմանց
ablatif կարկառմանէ կարկառմանց
instrumental կարկառմամբ կարկառմամբք

Étymologie