s.

Չլինելն երկու. միութիւն. պիրլիք. գրի եւ ԱՆԵՐԿԵՒՈՒԹԻՒՆ, իբր աներկուութիւն, կամ աներկատութիւն.

Զկամացն, կամ զբնութեան (աստուածայնոյ) աներկութիւն զիւրն եւ զհօր ամենայն ուստեք ցուցանէ, կամ հաստատէ. (Նանայ.։)

Warning, the forms presented in the tables below may not be evidenced in classical texts. The hypothetical forms will soon be indicated as such.
Singulier Pluriel
nominatif աներկութիւն աներկութիւնք
accusatif աներկութիւն աներկութիւնս
génitif աներկութեան աներկութեանց
locatif աներկութեան աներկութիւնս
datif աներկութեան աներկութեանց
ablatif աներկութենէ աներկութեանց
instrumental աներկութեամբ աներկութեամբք

Étymologie

Warning, for now, these are the entries' title sharing the same character string regardless of its position, not the entries sharing the same root.

Mots dérivés

Նարօտաներկութիւն, ութեան

Voir tout